19 Ağustos 2016 Cuma

KÖHNE EV


KÖHNE EV
Maziye dayalı hengamda  köhne bir ev var
 Perdesiz  gölgelere  bürünmüş kırık camında bir matem var
 Bu mateme yok ki çare, yok ki içinde bir avuç  huzur-u hüzün  var
  Adı yok sanı yok kendi yok;
  Yalınız içinde  duvarlı kirişlerde anılar, birde  bir çift  yürek  var,
  Nice seneler geçti ki bilmem unuttum adını
  Bir yangın ki sorma, neydi? adı yürek yangını
  Alev alev, dalga dalga, cürüm cürüm,
  Göklerde kara duman ve bir parça hüzün
  Titrese de  durmaz artık, durmaz bu  kafile durmaz artık
  Derler ki; geçmiş geçmişte  kaldı; geçmiştir artık;
  -Sen artık istikbale bak
   Derim ki; Geçmiş acı veriyorsa artık, geçmemiş demektir.
   Ben  ne diyarlar geçtim ki geçmemiştir
   Ne gönüllere  girdim ki çıkmaz artık yok ki çare

   Ah! deli gönül, köhne ev...

26 yaşındayım,Felsefe 3.sınıf öğrencisiyim,Milli Eğitimde Memur olarak çalışıyorum.

BENZER YAZILAR